Ο Σαρωνικός καθαρίζει!

Νέα ζωή στις ακτές της νοτιοδυτικής Αττικής Καθώς η λάντζα πλησιάζει στην Ψυττάλεια δεκάδες γλάροι –οι μοναδικοί κάτοικοι του νησιού– εκτελούν τα δικά τους δρομολόγια. Γνωστή από την αρχαιότητα –αναφέρεται στον Ηρόδοτο, στο κεφάλαιο για τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας–, η Ψυττάλεια ή Λειψοκουτάλα ανήκε μέχρι τη δεκαετία του 1970 στο Πολεμικό Ναυτικό. Σήμερα το νησί φιλοξενεί τις εγκαταστάσεις του ομώνυμου Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων.
Οι προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα των λυμάτων της πρωτεύουσας ξεκινούν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με την κατασκευή του Κεντρικού Αποχετευτικού Αγωγού, μέσω του οποίου τα λύματα εκβάλλουν στο Κερατσίνι. Η ταχύτατη ωστόσο ανάπτυξη της πόλης των Αθηνών, σε συνδυασμό με αυτή της βιομηχανίας, είχε ως αποτέλεσμα να εκβράζονται καθημερινά στο Κερατσίνι αστικά λύματα και βιομηχανικά απόβλητα σε ποσότητες που αντιστοιχού-σαν στην παροχή των μεγαλύτερων ποταμών της Ελλάδας!
Το 1985 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων και Βοθρολυμάτων Μεταμόρφωσης και οι «χαβούζες» που υπήρχαν ως τότε στην Αθήνα έκλεισαν. Παράλληλα συντάχθηκε η μελέτη για το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων Ψυττάλειας.
Η λειτουργία της πρώτης φάσης του βιολογικού καθαρισμού στην Ψυττάλεια ξεκίνησε το 1996. Απέναντι, στον Ακροκέ-ραμο Κερατσινίου, χτίστηκαν εγκαταστάσεις προεπεξεργασίας των λυμάτων. Εκεί καταλήγουν τα λύματα της Αθήνας έχοντας ολοκληρώσει την πορεία τους μέσω του Κεντρικού και του Συμπληρωματικού Αποχετευτικού Αγωγού. Στον Ακροκέραμο γίνονται εσχάρωση και εξάμμωση, συγκράτηση δηλαδή των βαρέων στερεών και της άμμου αντίστοιχα που βρίσκονται μέσα στα λύματα, προκειμένου να μην επιβαρυνθούν οι υπόλοιπες μονάδες και να μη φθείρονται τα μηχανήματα. Ταυτόχρονα λειτουργεί και μονάδα απόσμησης ώστε να μη διαφεύγουν οσμές στο περιβάλλον. Κατόπιν τα λύματα φτάνουν σε ένα αντλιοστάσιο που αποτελείται από τους λεγόμενους «έλικες του Αρχιμήδη», οι οποίοι τα ανυψώνουν ώστε να αποκτήσουν την απαιτούμενη ενέργεια και να περάσουν, μέσα από ένα σύστημα υποθαλάσσιων σιφώνων, απέναντι στην Ψυττάλεια.
Εκεί τα λύματα οδηγούνται στις δεξαμενές πρωτοβάθμιας καθίζησης, όπου καθιζάνει, εξαιτίας της βαρύτητας, η ιλύς, ενώ το νερό, κατά 40% περίπου πιο καθαρό, υπερχειλίζει από τις δεξαμενές και με ένα δεύτερο σύστημα δύο υποθαλάσσιων σιφώνων διανύει μια απόσταση 1.870 μέτρων και εκβάλλει στο Σαρωνικό.
Η λάσπη που καθιζάνει στις δεξαμενές πρωτοβάθμιας καθίζησης συγκεντρώνεται στους προπαχυντές, όπου συμπυκνώνεται περαιτέρω, και στη συνέχεια οδηγείται σε άλλες, κλειστές δεξαμενές, τους χωνευτές. Εκεί παραμένει 20 περίπου ημέρες σε σταθερή θερμοκρασία, περίπου 36οC, όπου διασπώνται οι οργανικές ουσίες ελευθερώνοντας το λεγόμενο βιοαέριο.
Το βιοαέριο καίγεται σε αεριο-μηχανές, που θέτουν σε λειτουργία ηλεκτρογεννήτριες. Έτσι, η μονάδα βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας μπορεί να καταστεί αυτόνομη ενεργειακά, διατηρώντας όσο το δυνατό χαμηλότερα το κόστος λειτουργίας.
«Στα σχέδιά μας είναι η κατασκευή μιας πρόσθετης μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες και της δεύτερης φάσης του βιολογικού καθαρισμού» επισημαίνει ο διευθυντής του Κέντρου Νίκος Χειμώνας. Όταν ολοκληρωθεί και η δεύτερη φάση, θα κατασκευαστεί και μια μονάδα ξήρανσης της λάσπης, όπου θα ξηραίνεται σε ποσοστό 90% ώστε να μειωθεί αισθητά ο όγκος της. Έτσι θα χρησιμεύσει ως καύσιμη ύλη ή ως βελτιωτικό εδάφους. Στα άμεσα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνονται επίσης η άρδευση του πρασίνου των ολυμπιακών έργων με το επεξεργασμένο νερό που θα προέρχεται από την Ψυττάλεια, καθώς και η άρδευση των πάρκων της πρωτεύουσας. Σε συνεργασίαμε το Υπουργείο Γεωργίας μελετάται να φτάσει μια μεγάλη ποσότητα του επεξεργασμένου νερού στο Θριάσιο Πεδίο, όπου θα μοιραστεί έτσι ώστε ένα μέρος να χρησιμοποιηθεί στην αναδάσωση του όρους Αιγάλεω και το υπόλοιπο να διοχετευτεί στη Μεγαρίδα για άρδευση μη βρώσιμων καλλιεργειών.
Ήδη με την εφαρμογή της πρωτοβάθμιας επεξεργασίας των λυμάτων έχει αρχίσει η ανάκαμψη του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Σαρωνικού. Στις μελέτες που έγιναν από το Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι όσο απομακρυνόμαστε από την Ψυττάλεια τόσο η κατάσταση του οικοσυστήματος βελτιώνεται, και νότια της περιοχής Βουλιαγμένης-Φλεβών εμφανίζεται υγιές.
«Στόχος της ΕΥΔΑΠ» λέει ο Ν. Χειμώνας «είναι ο Σαρωνικός να γίνει μια καθαρή θάλασσα, με ορατά μάλιστα αποτελέσματα στη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: • Ο Σαρωνικός Καθαρίζει: Ο βιολογικός καθαρισμός της Πρωτεύουσας στη Ψυττάλεια. • Σαπούνι Μυτιλήνης: Παραδοσιακός τρόπος παρασκευής σαπουνιού και βιοτεχνίες στη Μυτιλήνη. • Μια σαλάτα μόνο παρακαλώ: Χορτοφάγος δεινόσαυρος αιφνιδιάζει τους ερευνητές. • Παλαιός χάρτης στο φως: Ο Πύργος του Λονδίνου εν έτει 1597. • Πήλινος θησαυρός: Εργαστήρι κεραμικής των Σικάν στο Περού. • Ζωντανά ζιζανιοκτόνα: Πρόβατα σταματούν την εξάπλωση αγριόχορτου.